Jestem tym, kim chcialam byc, gdy dorosne. Jestem spelniona. Jestem szczesliwa. Jeszcze kilka miesiecy temu bylam strzepkiem nerwow, ktory nie potrafil egzystowac bez stabilizacji zapewnianej wlasna praca zawodowa. Dzis, po wielu miesiacach, przespalam noc bez budzenia sie z mocno bijacym sercem, sniac o... coz, nie o pracy.
To, ze wreszcie udalo sie obudzic w poczuciu relaksu i spenienia, to prawdziwy sukces. A juz mialam zamiar prosic mojego medyka o wspomaganie obok tego szamponu na lysienie, ktory mi tak gorliwie przepisal w czwartek. Ale nie. Nie mruknelam nic, gdy spytal, ze czy spie dobrze. Chcialam miec jeszcze jedna szanse z sama soba. "Tough it out, Ewka" - powiedzialam sobie. Udalo sie. Moze uda sie moment utrzymac. Anita chce wiedziec kiedy ona bedzie wiedziala, kim chce byc, gdy dorosnie. Mowie jej, ze to nie jest wazne aby wiedziec w danym momencie, bo czlowiek zawsze poszukuje siebie i zmienia zdanie i ma w dodatku do tego calkowite ludzkie prawo. Sztuka jest by umiec z danej chwili czerpac szczescie i zadowolenie. Raz mozna byc dorosnietym nastolatkiem i cieszyc sie z zaczecia nowej szkoly, innym razem mozna byc babcia-podrozniczka poszukujaca siebie na Karaibach. Czlowiek zawsze dorasta. Uprzytomnilam sobie, ze na farmie w Colts Neck byla z nami moja babcia. Szalona, zawsze szukajaca nowych wrazen, nigdy nie kwestionujaca swych poczynian, zawsze umiejaca sie cieszyc z tego, co przynosila chwila.
Wpadlismy dzis na farme w istnym glodzie zrobienia czegos razem, we czworo. Brakowalo nam tego cale lato. Sa pierwsze jablka, sa brzoskwinie, nektarynki, pomidory, melony, kukurydza, a nade wszystko jest piekne slonce.
trafia od razu na jablka blizniaki. Martha w ogole nie daje sobie przetlumaczyc , ze z bliznakow mozna zrobic pojedyncze jablka, a krazace osy doprowadzaja ja w kilka minut do ciezkiej histerii.
Na brzuchu ma jeszcze slad od ukaszenia osy w Kanadzie, widok lizacych z luboscia fermentujace owoce u stop drzewek przywoluje traume sprzed tygodnia.
Udaje mi sie ja udobruchac stawiajac na jej strazy tate i starsza siostre. Odwaza sie siegnac po owoce i dasam kladziemy kres.
Maly, spocony potarganiec syci sie slodycza i soczystoscia owocow, ale uwaznie rzuca wokol nerwowe spojrzenia kontrolujac obecnosc os.
Przelatujemy przez jablka, rzucamy sie na nektarynki, potem na brzoskwinie.
Nie chce mi sie nic zrywac,
robi to calkiem niezle za mnie. Fajnie jest nic nie robic, a miec. 
Upycham sobie pare soczystych owocow wypelniajac braki w staniku.
Dzieci sa zachwycone, bo wreszcie moge konkurowac z biustem tatusia. 
Dziewczyny zaczynaja kwiczec, ze za goraco.
postanawia ratowac od slonca przeswitujaca lysine kapeluszem z... grzyba
Martha chlodzi czaszke zgarniajac wlosy w cebule.
Anita postanawia przetestowac kapelusz z grzyba na wlasnej skorze.
Czas zmykac z patelni i uciekac do chlodu klimatyzowanego samochodu... Jak dobrze oddac sie brzoskwiniowemu lenistwu wsrod pachnacych owocow i skwaru ostatnich dni lata...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz